தொடர்கதைகள் அத்தியாயம் 4

Rosei Kajan

Administrator
Staff member
#1
சிறுவயதில் இருந்தே பூவினிக்கு நிலவனை மிகவும் பிடிக்கும். அவளுக்கு பெரியவனாக அவன் ஒருவனே இருந்ததால் அவளுக்கு எல்லாவற்றுக்கும் முன்னுதாரணம் அவன் தான்.அவளின் விளையாட்டுத் தோழனும் அவன் தான்.அத்தான் அத்தான் என்று அவன் பின்னால் தான் சுற்றிக்கொண்டிருப்பாள்.



என்ன புதிதாய் வாங்கினாலும் அணிந்தவுடன் ஓடிச்சென்று காட்டுவது அவனிடம் தான்.அது செருப்பானாலும் சரி தான்.உடுப்பானாலும் சரி தான்.அவன் பார்த்து “ஹே ...நல்லா இருக்கு.”என்று முகம் மலர சொல்லிவிட்டால் அவளுக்கும் அது பிடித்துவிடும்.மாறாக அவனின் முகம் கொஞ்சம் பிடித்தமின்மையை வெளிப்படுத்தினாலே போதும் அவளுக்கும் அந்த பொருள் பிடிக்காது போய்விடும்.



ஒரு சமயம் இப்படித்தான் இவளின் பிறந்த நாளைக்கு இவளின் தந்தை வழிப்பாட்டி கண்மணி அவளின் அத்தை அதாவது பத்மனின் தங்கை கங்கா அவளுக்கு ஒரு ஆடை கொடுத்தனுப்பினார் என்று கூறிக் கொண்டுவந்து கொடுத்தார்.



கங்காவின் குடும்பம் வெளிநாட்டில் இருந்தது.அவருக்கு மித்திரன் என்று ஒரு பையன் மட்டும் தான். கணவருக்கு அங்கு வேலை என்பதால் அவர்கள் குடும்பம் வெளிநாட்டிலேயே இருக்கவேண்டிய நிர்ப்பந்தம்.அவ்வப்போது தொலைபேசியில் உரையாடி புகைப்படத்தில் முகம் பார்த்த உறவுகள்.



என்ன இருந்தாலும் தந்தை வழி இரத்த உறவல்லவா.அவர் கொடுத்த உடையை அணிந்து கொண்டு நிலவனிடம் சென்றவள் “அத்தான் எப்படி இருக்கு?? நல்லா இருக்கா?? அத்தை வெளிநாட்டில் இருந்து கொடுத்து விட்டார்கள்” என்றாள். மகிழ்ச்சியுடன்..நிலவனின் முகம் அந்தளவு மகிழ்ச்சியை காட்டவில்லை. “ம்ம் நல்லா இருக்கு.”என்று கூறிவிட்டு கையில் இருந்த புத்தகத்தின் மீது பார்வையை பதித்தான்.





பூவினிக்கு சப் என்றாகிவிட்டது.முகத்தில் இருந்த மகிழ்ச்சி வடிய “ஏன் அத்தான் நல்லா இல்லையா??” என்றாள்.



“ம்ம் நல்லா இருக்கு என்று தானே சொன்னேன்??”



“இல்ல நீங்கள் சும்மா சொல்லுறீங்கள்.உங்களுக்கு இந்த உடுப்பு பிடிக்கேல்ல தான அத்தான்???”



“ஏன் அப்படி சொல்ற பூவினி???” என்றான் வியப்புடன்.



“உங்க முகத்தில தெரியுது உங்களுக்கு பிடிக்கவில்லை என்று..”





“அப்படி இல்லை பூவினி.இது வெளிநாட்டவருக்கு ஏத்த மாதிரி தயாரித்த உடை.அந்த பண்பாடு கலாச்சாரத்திற்கு இது சரி தான்.ஆனால் இங்கே இந்த மாதிரி இறுக்கமாக குட்டையாக கால்கள் தெரிய உடை அணிவது சரி இல்லைடா.நீ ஒன்றும் இன்னும் சிறு பெண் இல்லை.



நாங்கள் அணியும் உடை பிறருக்கு எங்கள் மீது மதிப்பினை ஏற்படுத்துகின்ற மாதிரி இருக்க வேண்டுமே தவிர அருவருப்பையோ வேறு விதமான உணர்வுகளையோ ஏற்படுத்தக் கூடாது.இப்போது நடக்கும் பெண்கள் மீதான அத்து மீறல்கள் வன்முறைகள் இதற்கு அவர்களின் ஆடை தெரிவுகளும் ஒரு காரணம் தான்.



உன்னுடைய ஒரு நல்ல தோழனாய் வழிகாட்டியாய் இருந்து இதை சொல்லுவது என் கடமை பூவினி.ஆண்களின் பார்வைகள் எப்போதும் ஒரே மாதிரி இருப்பதில்லை.அடுத்தவரின் கண்களை உறுத்தாத அளவில் உடை அணிந்தால் தேவை இல்லாத பிரசனைகளை தவிர்த்துக்கொள்ளலாம் இல்லையா??



அதற்காக போர்த்துக்கட்டிக்கொண்டு உன்னை செல்லச் சொல்லவில்லை.உன்னை நேர்த்தியாக காட்டும் அதே சமயம் உன் மீது மதிப்பை ஏற்படுத்தும் விதத்தில் உடைகள் அணி என்று சொல்கிறேன்.என்ன புரிந்ததா??”





அந்த பதினைந்து வயது பேதைக்கு அவன் சொன்னது முழுதும் புரியவில்லை ஆனால் ஒன்று புரிந்தது.அது அத்தானுக்கு இந்த உடை பிடிக்கவில்லை.இப்படி இறுக்கமாக குட்டையாக அணிவது பிடிக்காது என்பது.அதன் பிறகு அவள் அந்த உடையை அணியவில்லை.



அவள் பாட்டி கண்மணி கூட ஒன்றிரண்டு தடவை கேட்டுப்பார்த்தார்.

“எங்கே பூக்குட்டி அத்தை கொடுத்த சட்டையை நீ போடவே இல்லையா??” என்று



“இல்ல பாட்டி அது கொஞ்சம் குட்டையாய் இருக்கு. போட ஒரு மாதிரி இருக்கு.” என்று விட்டாள்.

அப்போதும் அவர் விடவில்லை.”இன்றைய நாகரீகம் அது தானே” என்றவர்.ஒரு கூர்மையான பார்வையுடன் “ஏன் யாராச்சும் ஏதாவது சொன்னாங்களா??” என்றார்.



“இல்லை அப்படி எதுவும் இல்லை பாட்டி.” என்று விட்டாள்.நிலவன் இப்படி கூறினான் என்று சொன்னால் அவ்வளவு தான். சும்மாவே அவனை கரித்துக் கொட்டுவார்.

அதுஏனோ தெரியாது.நிலவனை அவருக்கு பிடிக்காது.



பொதுவாக கண்மணிக்கு பூவினியின் அம்மாவின் குடும்பத்தையே பிடிக்காது தான்.ஆனால் அதிலும் நிலவனின் மீது சற்று அதிகமாகவே வன்மத்தை காட்டுவார். பூவினிக்கு அதனாலேயே இந்தப் பாட்டி மீது அதிக ஒட்டுதல் கிடையாது.

பூவினி நினைப்பாள் நல்ல வேளை இந்த பாட்டி தனியே இருப்பது.இங்கேயே இருந்தால் அவ்வளவு தான் என்று.





அவள் நினைப்பதற்கும் காரணம் இல்லாமல் இல்லை.கண்மணி தன் மகள் வெளிநாட்டில் இருப்பதால் ஆட்கள் இல்லாவிடில் வீடு பாழடைந்து விடும் என்பதால் மகள் வீட்டைப் பார்த்துக் கொண்டு அங்கே தான் தனியே வசித்தார்.ஆனால் மாதத்தில் ஒரு தடவை மகன் வீட்டுக்கு வந்து இரண்டு மூன்று நாட்கள் தங்கிப் போவது அவர் வழக்கம்.அது மகனின் மீதான தன்னுடைய உரிமையை நிலைநிறுத்துவதற்காய் இருக்கலாம்.



அப்படி வந்து நிற்கும் அந்த இரண்டு மூன்று நாட்களும் முடிந்தவரை மேகலாவை வார்த்தையால் வதைத்து அவள் குடும்பத்தை இழுத்து ஏதாவது புரணி பேசாமல் கிளம்ப மாட்டார்.

அதிலும் நிலவன் என்றால் அவருக்கு ஏனோ ஒரு வெறுப்பு அவன் மேல்.அவனை நேரில் கண்டால் வார்த்தையால் சுருக்கென குத்தும் படி ஏதாவது பேசுவதில் அவருக்கு அவ்வளவு இஷ்டம்.அதனால் முடிந்தவரை நிலவன் அவரை நேருக்கு நேர் சந்திப்பதை தவிர்த்துவிடுவான்.



ஒரு சமயம் கண்மணி வந்திருப்பதை அறியாது.வழக்கம் போல “அத்தை எனக்கு இன்று கேசரி செய்து கொடுக்கிறீங்களா?? “



என்று வழக்கம் போல பூவினியை வம்பிழுப்பதற்காக அவளுக்கு பிடிக்கவே பிடிக்காத கேசரி பெயரை சொல்லிக்கொண்டு போய் சாப்பாட்டு மேசையில் அமர்ந்து தாளம் தட்டியபடி பூவினியை தேடி விழிகளை சுழற்றியவனின் பார்வையில் விழுந்தது அவனை முறைத்தபடி நின்ற கண்மணி.




 

Rosei Kajan

Administrator
Staff member
#2
நிலவன் சட்டென்று எழுந்து விட்டான்.அதை பார்த்த படியே உள்ளே வந்தவர்.



“ஏன் மேகலா உனக்கு அறிவில்லை?? இப்படித்தான் கண்டவனையும் உள்ளே விடுவாயா?? யார் யாரை எங்கே வைக்க வேண்டும் என்ற அறிவு வேண்டாம்??

வயதுப்பெண் இருக்கும் வீட்டில் இப்படியா கண்டவனையும் சமையல் அறை வரை அனுமதிப்பது???” என்று தீக்கங்குகளாய் வார்த்தைகளை அள்ளி வீசினார்.



மேகலாவுக்கு கண் கலங்கிவிட்டது. உள்ளே கோபம் பொங்கி எழுந்தது ஆனாலும் எதுவும் செய்ய முடியாது தவித்தாள்.என்ன செய்வது இன்னொரு குடும்பத்தின் மருமகளாய் போய்விட்டாளே.திருப்பி கோபமாய் ஏதாவது பேசினால் அது வேறு இடத்தில் விளைவுகளை ஏற்படுத்தலாம்.



மாதத்தில் ஒருசில நாட்களே வந்து தங்கும் தன் அம்மாவை அந்த ஒரு சில நாட்கள் கூட உன்னால் மனம் கோணாமல் பார்த்துக்கொள்ள முடியாதா??? என்று பத்மன் கோபப்படலாம்.என்ன செய்வது இது தான் பெண்களின் தலை எழுத்து.எந்த சூழ்நிலையிலும் நிதானம் தவறாது நாலையும் கருத்தில் கொண்டு நடந்தால் தான்.உறவுகளை இணைத்து வைக்க முடியும்.



ஆனால் அவளின் முழு அன்பிற்கும் உரிய அண்ணன் மகன் அவமானத்தால் முகம் கறுத்து செல்வதையும் அவளால் பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை.செய்வதறியாது அவள் திகைத்த அந்த நொடியில் பூவினியின் குரல் கேட்டது.





கண்மணி பேசும் போதே பூவினி வந்துவிட்டாள். இடையிலேயே ஏதாவது சொல்லத்தான் நினைத்தாள்.ஆனால் கண்மணி எது சொன்னாலும் அந்த ஒரு சில நாட்கள் தானே பொறுத்துப்போ என்று மேகலா முன்பே பல தடவைகள் கூறி இருந்ததால் பல்லைக்கடித்து பொறுமை காத்தாள்.



ஆனால் அவளின் கம்பீரமே உருவான அத்தான் எதுவும் பேசாமல் குன்றிப்போய் வெளியேறுவதை பார்த்ததும் அவள் பொறுமை பறந்தது.முகம் கறுக்க வேகமாக வெளியேறியவனின் கரத்தைப் பற்றி நிறுத்தியவள். “பாட்டி” என்றாள் கோபமாக அவர் திரும்பி பார்க்கவும்



“இவர் ஒன்றும் கண்டவர் இல்லை.இவர் என்னுடைய அத்தான்.இந்த வீட்டில் எங்கு நுழையவுமே இவருக்கு உரிமை இருக்கு.”என்று கோபமாக கூறி மேலும் ஏதோ கூறப் போனவளின் கையை சட்டென பற்றி இழுத்தபடி நிலவன் வெளியேறி விட்டான்.



உள்ளே பதிலுக்கு கண்மணி கோபமாக ஏதோ கூறுவதும் மேகலா மென் குரலில் ஏதோ கூறி சாமாளிப்பதும் கேட்டது.



வெளியே வந்தவள் கோபமாக “ஏன் அத்தான் என்னை பேச விடாமல் இழுத்துட்டு வந்தீங்கள்.அவங்க எப்படி பேசினாங்க.திருப்பி பேசாவிட்டால் அவங்க இப்படியே தான் எப்பவுமே பேசிட்டு இருப்பாங்க” என்றாள்.





மௌனமாக அவளை பார்த்தவன் “ஏன் பூவினி அவங்க பேச்சுக்கு என்னால் பதில் கொடுத்திருக்க முடியாதா?? இருந்தும் ஏன் பேசாமல் வந்தேன்??”



முடியும் தான். நிலவனுக்கு எவ்வளவு தூரம் அமைதியும் பொறுமையும் உண்டோ அதே அளவுக்கு ஏன் அதை விட அதிகமாகவே கோபமும் திமிரும் உண்டு என்பது பூவினிக்கு தெரியும்.கோபம் என்றால் குரலை உயர்த்திப் பேசமாட்டான் ஆனால் அழுத்தமாக அவன் பேசும் ஒரு சில வார்த்தைகளிலேயே மற்றவரின் வாய் அடைத்துவிடும்.அப்படிபட்டவன் ஏன் இப்போது மறு பேச்சு பேசாமல் வந்தான்.





“ஏன் அத்தான் ???”



“அத்தைக்காக பூவினி.அவர் அப்படி பேசும் போது அத்தைக்கு அது எவ்வளவு வேதனையை கொடுத்தது என்று அவர் முகத்தை பார்த்தே தெரிந்தது.இருந்தும் அவர் பாவம் எதுவும் பேசமுடியாது என்னை தவிப்புடன் பார்த்தார்.அதற்காக தான்.அதோடு அவர்கள் என்னதான் செய்தாலும் அவர்கள் வயதில் பெரியவர்கள் பூவினி.அவர்களை எதிர்த்து பேசுவது நல்லது இல்லை.அவர்களின் குணம் அது.அதற்காக நாமும் நம்முடைய நல்ல பண்புகளை ஏன் குறைத்துக் கொள்ள வேண்டும்??”



“ம்ம்ம் சரி தான் அத்தான்.

நானும் முடிந்தவரை எதிர்த்து பேசக்கூடாது என்று தான் பல்லைக்கடித்து பொறுமை காத்தேன்.ஆனால் உங்களை அப்படி என்னால் பார்க்க முடியவில்லை அத்தான்.அதான் அப்படிப்பேசி விட்டேன்.அத்தான் அவங்களுக்காக நான் உங்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.தயவு செய்து அதை மறந்துவிடுங்கள் அத்தான்.”என்றாள் கண்கள் கலங்கி குரல் உடைய.



அவள் பேசுவதை முகத்தில் ஒரு கனிவுடன் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தவன்.அவள் கண்கள் கலங்கவும் சட்டென அவள் கையை பற்றி



“ஹே பூவினி ... நான் அதை பெரிதாக எடுக்கவில்லைமா. அவர்கள் குணம் தெரிந்ததுதானே. அதை நினைத்து நீ ஒன்றும் கஷ்டப்படாதே.”என்றான்…



அப்போதும் அவளுக்கு சமாதானம் ஆகவில்லை.அவள் முகம் தெளியாததைக் கண்டவன்.



“பூவினி நான் ஒன்று சொல்லவா??”



“ம்ம்ம் ....”



“அவர்கள் அப்படிப்பேசியது கஷ்டமாகத்தான் இருந்தது.ஆனால் நீ எனக்காக பேசியதும் அந்த கஷ்டம் ஓடியே போய்விட்டது.”என்று கூறி முறுவலித்தவன் மீண்டும் “பூவினி” என்றான்.



“ம்ம்ம் என்னத்தான்??”



“நான் உன்னுடைய அத்தானா பூவினி” என்றான்.ஒற்றைப் புருவத்தை உயர்த்தியபடி.



அவளுக்கு அவனுடைய கேள்வி விளங்கவில்லை.ஏன் இப்படி கேட்கிறான் என்று புரியாமல்



“நீங்கள் என்னுடைய அத்தான் தானே??” என்றாள் குழப்பத்துடன்.



அவன் உதடுகளில் ஒரு உல்லாசச் சிரிப்புடன் அவள் முகத்தை சில நொடிகள் பார்த்தவன்



“நான் உன்னுடைய அத்தானேதான் செல்லம்” என்று கூறி இமைகளை சிமிட்டி முறுவலித்துவிட்டு வேக நடையுடன் சென்று விட்டான்.



பூவினிக்கு சற்று நேரம் எதுவுமே புரியவில்லை.இப்போது என்ன சொன்னான் செல்லம் என்றா?? அவன் அவளை செல்லம் பூக்குட்டி என்று கொஞ்சி இருக்கிறான் தான்.ஆனால் அது





சிறுவனாய் இருக்கும் போது.இருவரும் வளர வளர அந்த அழைப்புகள் இயல்பாகவே மறைந்து மறந்து போய்விட்டன.ஆனால் இப்போது திடீரென்று அவன் செல்லம் என்று சொல்லவும் அவள் திகைத்துவிட்டாள்.



அவனின் அழைப்பும் பார்வையும் அந்த முறுவலும் அவளுக்கு.நெஞ்சுக்குள் பனிக்கட்டியை கொட்டியது போல ஒரு அவஸ்தையை கொடுத்தது.எதுவும் செய்யத் தோன்றாமல் ஓர்வித மயக்கத்துடன் சென்று கட்டிலில் விழுந்தாள்.



அவள் காதுக்குள் “நான் உன்னுடைய அத்தானே தான் செல்லம்” என்ற நிலவனின் ஆழ்ந்த குரல் ஒலித்துக்கொண்டே இருந்தது.இதழ்களில் ஓர் இளமுறுவல் மலர கண்மூடி அதை ரசித்தபடியே கிடந்தாள் பூவினி.



பாவம் அவளுக்கு அப்போது தெரியவில்லை தன்னுடைய அந்த மகிழ்ச்சிக்கு தானே தன்னுடைய வாயால் குழியினை தோண்டி வைத்துவிட்டோம் என்று..
 

lalu

Well-known member
#3
Nice going akka...😍
 
#4
Nice ud sis
 
#5
Nice epi akka. Kanmani Patti than karanamo?
 

emilypeter

Well-known member
#6
👍
 
#7
poga poga than kadhai puriyum nu ninaikuren....idhuvarai nam kadhaikul pogavillayo nu thonudhu...yen endral innum puvini flashback sudupidika villayonu thondrudhu. NAn thappa solli irundhal mannikavum
 

Rosei Kajan

Administrator
Staff member
#8
கருத்திட்ட அனைவருக்கும் நன்றி நன்றி
 

Aruna

Active member
#9
Nice epi sis...
 

Saroja

Active member
#10
பாட்டி ரொம்பவே மோசம்
 

Rosei Kajan

Administrator
Staff member
#11
வாசகர்களுக்கு வணக்கம்!

இக்கதையின் மிகுதிப் பகுதிகள் கதாசிரியரின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க நீக்கப்பட்டுள்ளன.

நன்றி !
 
Top