தகழி சிவசங்கரப்பிள்ளை அவர்களின் ‘செம்மீன்’

  செல்வம் கொஞ்சும் கடல்மாதாவின் செல்லக் குழந்தைகளான மீனவர்களின் வாழ்கையை ‘செம்மீன்’ வாயிலாக நேரில் பார்த்த உணர்வு!  மலையாளக் கரையோரமாக உள்ள இரு மீனவக் குடியிருப்புகளை மையமாக வைத்து,  வழிவழியாக அவர்கள் கடைப்பிடிக்கும் சம்பிரதாயங்கள், நம்பிக்கைகள், பழக்க வழக்கங்கள், அவர்களின் அன்றாட வாழ்வு கழியும் விதம், சிறுசிறு ஆசாபாசங்கள், அதற்கான அவர்களின் போராட்டங்கள்  என மிகவும் … Continue reading தகழி சிவசங்கரப்பிள்ளை அவர்களின் ‘செம்மீன்’

‘கதவு’ கமலா சடோபன்

         மணவாழ்வில் பல கசப்புக்களைச் சுவைத்து, கணவனையும் இழந்து, அண்ணனிடம் குழந்தையான மகன் மாதவனுடன் தஞ்சமடைகிறார் தங்கை .     அவரை எந்த விதமான சுணக்கமும் இன்றியே அண்ணனும் அவர் மனைவியும் ஏற்றுக் கொள்கின்றனர். இவர்களின் ஒரே செல்ல மகள் மாலு.     அத்தையின் பாசத்தை அத்தை மகனுடன் போட்டி போட்டுக் கொண்டு  … Continue reading ‘கதவு’ கமலா சடோபன்

‘கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ’ சுஜாதா.

       நாட்டுப் பாடல்களில் கொண்ட காதலால் கிராமத்துக்கு வருகிறான் கல்யாணராமன். அங்கு, வெள்ளரிப் பிஞ்சு விற்பவளாக அறிமுகமாகிறாள் கருப்புச் சித்திரம் வெள்ளி.    அவளைப் பார்த்ததில் இருந்து சலனம் கொள்ளும் கல்யாணராமன், தன் இதயத்தில் அழியாத ஓவியமாக  அந்த கருப்புச் சித்திரத்தை வரைய மிகவும் ஆவல் கொள்கிறான்.    அவனால் அது முடிந்ததா??    … Continue reading ‘கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ’ சுஜாதா.

ஜேகே அவர்களின் ‘கந்த சாமியும் கலக்சியும்’.

  மனைவி மகன்களை கனடா அனுப்பிவிட்டு யாழில் தனிமையில் வாழும் கந்தசாமி எனும் வயோதிபர்,  ஒரு சில மணித்தியாலங்களில், பூமி பஸ்பமாகப் போவது தெரியாது நடைபெறும் நிகழ்வுகள் என, சுவாரஸ்சியமாக ஆரம்பிக்கின்றது ‘ஜேகே அவர்களின் கந்த சாமியும் கலக்சியும்’.    பூமியின் கதை அவ்வளவுதானா என்ற ஏக்கம் மறைய முன்னரே கமகம வாசத்தோடு(என்ன சாப்பாடா என்று … Continue reading ஜேகே அவர்களின் ‘கந்த சாமியும் கலக்சியும்’.

நிதனி பிரபுவின் ‘தனிமை துயர் தீராதோ!’

      குழந்தையோடு கணவனை இழந்த பெண்ணொருத்தி தனித்து வாழமுடியாது எனக் கருதும் பட்சத்தில் தாராளமாக இன்னொரு வாழ்வை அமைத்துக் கொள்ளலாம்; அது அவளின் சுயவிருப்பு.   அதே, அவளின் முதல் தாரத்தின் குழந்தையின் வாழ்வை முதன்மையாகக் கருதிப் பாதுகாக்கும் தலையாய பொறுப்பும் அவளுக்குரியதே!   இது, மறுமணம் புரியும் ஆண்/பெண் இருவருக்குமே பொதுவானது.   … Continue reading நிதனி பிரபுவின் ‘தனிமை துயர் தீராதோ!’

உஷாந்தி கௌதமனின் ‘உனக்கெனவே உயிர் கொண்டேன்!’

  ‘காலை எழுந்ததிலிருந்து இரவுவரை, கண்சொருகச் சொருக முழித்திருந்து வேலைசெய்து (அது வேண்டிய வேலையோ, வேண்டாத வேலையோ அதுவேறு கதை  )உடல் அசதியில் தளர, கட்டிலில் சரிந்த மறுகணம் கட்டியணைத்துக் கொள்வாள் நித்திராதேவி!    கனவில் கூட அரக்கப் பறக்க எழுந்து, கணவரோடும் குழந்தைகளோடும் வாய்த்தர்க்கம் பண்ணிக்கொண்டே மிஷின் மாதிரி வேலைசெய்து …’ சட்டென்று தடைப்பட்டது நினைவுகள். … Continue reading உஷாந்தி கௌதமனின் ‘உனக்கெனவே உயிர் கொண்டேன்!’