IE-4

அத்தியாயம்-4   சூரியனின் வெப்பம் தணிந்துவிட்டதில் மாலைக்காற்று சுகமாக வீசிக்கொண்டிருந்தது. வேலை முடிந்து வீட்டுக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்த தர்சனின் கார், சற்று வேகமாகவே சாலையில் பயணித்தது. அவன் மனதிலோ ஒருவித உற்சாகம் நிரம்பி வழிந்துகொண்டிருந்தது.   அதற்குக் காரணமானவளை எண்ணியதுமே அவனது இதழோரம் உல்லாசப் புன்னகை ஒன்று இதமாக ஜனித்தது. அவளையும் அவள் வீசும் அக்கினிப் பார்வைகளையும் நினைக்கையிலேயே அவனுக்குள் என்னென்னவோ மாற்றங்கள்.   இதற்கே இந்தப் பாடாக இருக்கிறதே.. அவள் காதலுடன் அவனைப் பார்த்தால்? அந்த மான்விழிகள் மயக்கத்துடன் அவனை நோக்கினால்? நினைக்கவே நெஞ்சம் சில்லிட்டது. மனதோரம் அந்தப் பார்வைகளுக்கான ஏக்கமும் உண்டாயிற்று!   இந்த மாற்றங்கள் எல்லாம் எப்படி அவளைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே தோன்றின? அவனுக்கே தெரியவில்லை.   ஆனால், அவன் உடலின் ஒவ்வொரு அணுக்களும் அவளுக்காகவும், அவளின் அண்மைக்காகவும் ஏங்கின.   பத்து வயதுச் சிறுமியாக இருந்தவளை அப்போதே அவனுக்குப் பிடிக்கும்தான். ஆனால், அந்தப் பிடித்தத்தின் அர்த்தம் … Continue reading IE-4

IE-3

அத்தியாயம்-3   ஆனந்த அதிர்ச்சியில் உறைந்து நின்ற மகேஸ்வரி தன்னை ஒருவழியாக அதிலிருந்து மீட்டுக்கொண்டார்.   “அண்ணி, உண்மையாகத்தான் சொல்கிறீர்களா?” மஞ்சுளா சொன்னதை இன்னமும் நம்பமுடியாமல் கேட்டார்.   “பின்னே? இதில் யாராவது விளையாடுவார்களா?” என்ற மஞ்சுளா, “என்னப்பா, நான் சொன்னது சரிதானே? நீங்களும் ஒருதடவை உங்கள் வாயால் சொல்லுங்கள். அதன் பிறகாவது உங்கள் தங்கை நம்பட்டும்.” என்றார் கணவனிடம்.   வெண்பாவை ஒருமுறை பார்த்துவிட்டு, “நீ சொன்னால் அது பிழையாக இருக்குமா மஞ்சு.” என்றார் ராஜசேகரும்.   அப்போதும் ஆச்சரியம் விலகாமல் நின்ற தங்கையிடம் திரும்பி, “இதில் நீ இவ்வளவு ஆச்சரியப்படுவதற்கு என்ன இருக்கிறது மகி? இந்த வீட்டுக்கு மருமகளாகும் உரிமை அவளுக்கு உண்டுதானே..” என்றார்.   கண்கள் பனிக்கத் தலையை மட்டும் ஆமோதிப்பாக அசைத்தார் மகேஸ்வரி. சொல்லாமல் கொள்ளாமல் அந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறி பத்து வருடங்கள் கழித்து வந்தபோதும், எந்தவிதக் கோபமும் இன்றித் தன் மகளை மருமகளாக … Continue reading IE-3

Sticky post

NKN-1

  நிதனிபிரபு எழுதிய நேசம் கொண்ட நெஞ்சமிது..!!   அத்தியாயம்-1   “எப்போதிலிருந்து என் மகள் பொய் சொல்ல கற்றுக்கொண்டாள்?” என்று கேட்ட சங்கரனிடம், “போங்கப்பா” எனக்கூறி கலகலவென சிரித்தாள் மதிவதனி.   மகளின் சிரிப்பை ரசித்தவாறே, “என்னம்மா, பொய்தானே சொன்னாய்?” என்று அவரும் விடாமல் கேட்டார்.   ஒரு காலினை பூமிக்கு நோகாதபடி உதைத்து, “அப்பா” என்று சிணுங்கியவள், “சங்கரனின் மகள் பொய் சொல்ல மாட்டாளாக்கும். ” என்றாள் கண்ணடித்து.   அவளின் அந்த சிறுபிள்ளைத்தனமான செய்கையில் பெருங்குரலெடுத்து சிரித்தார் சங்கரன். அவளாலும் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை.   “உன் சிரிப்பே நீ பொய் சொல்கிறாய் என்பதை சொல்கிறது.” என்றவர் மகளின் தாமரை முகத்துக்கு என்றே அளவாய் அமைந்த காதினை வலிக்காதபடி திருகி,   “அம்மாவிடம் இப்படி பொய் சொல்லலாமா வனிம்மா?” என்று கேட்டார்.   வில்லென வளைந்திருந்த தன்னுடைய புருவங்களை உயர்த்தி, நான் கேள்வி கேட்க போகிறேன் என்பதை முன்னே அறிவித்து, “செலவுக்கு போதாது என்று சொன்னால் மட்டும் … Continue reading NKN-1

Sticky post

நிச்சயம் செல்வாய் நரகம்!  – ரோசி கஜன்.

         “ஆஆஆஆ…நோகுதம்மா! அய்யோ வேணாம்மா! இல்ல இல்ல வேணாம்மா!  நான் எடுக்க இல்ல! சத்தியமா எனக்கு ஒண்டுமே(ஒன்றுமே) தெரியாது!”    உச்சஸ்தானியில் வீறிட்டலறினாள் சிறுமி பிரியா. தாயின் பிடியிலிருந்து விடுபட்டு ஓடிட தன்னால் முயன்றளவு போராடினாள்.    அவளுக்கு இப்போதுதான் ஒன்பது வயது நிறைந்து இரு மாதங்கள் கடந்திருந்தன. இருந்தும், இளையவர்கள் இருவருக்கு … Continue reading நிச்சயம் செல்வாய் நரகம்!  – ரோசி கஜன்.

Sticky post

வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே! – ரோசி கஜன்.

           வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே! – ரோசி கஜன்.   “போதும் நிப்பாட்டு…!” செல்வியின் மாடிவீட்டின் முன்வாயிலோடு இருந்த படியில் அமர்ந்திருந்த மலர், விசுக்கென்று எழுந்தாள்.    “உன்ர வீட்டிலதானே முருங்கை சடைச்சுக்கிடக்கே! முட்டை வாங்கிச் சாப்பிடுறதும் முருங்கை இலையைச் சுண்டிச் சாப்பிடுறதும் ஒன்றுதான். பகல்சாப்பாட்டுக்கு ஒரு பிடி சோறும் முருங்கை இலைச் … Continue reading வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே! – ரோசி கஜன்.

Sticky post

செப்பனிடுவோம்!

எனக்கும் எழுத்துக்குமான அறிமுகம் என்று பார்த்தால் மிகச் சில வருடங்களே. அதாவது, ஆரம்பப்பள்ளியில் பயில்கிறேன் என்று வைத்துக் கொள்வோமே! அதிலும், நாவல்கள் எழுதுவதென்பது சிறுகதைகளில் இருந்தே ஆரம்பமானது. சிறுகதைகள் வாசிப்பதென்றால் மிகவும் பிடிக்கும். வரிவரியாக அனுபவித்து வாசித்தப் பல சிறுகதைகளை மீண்டும் மீண்டும் வாசித்தும் இருக்கிறேன். அப்படி, மனதில் கல்வெட்டாகப் பதியும் எழுத்துகளைப் பார்க்கையில் உண்மையாகவே … Continue reading செப்பனிடுவோம்!

கடைசியாய் ஒரு காதல் விடு தூது!

எப்போதுமே உன்னை எனக்குப் பிடிக்கவே பிடிக்காது. உன்னில் அப்படி என்னதான் இருக்கிறது என்று ஏளனமாய் எண்ணியுமிருக்கிறேன். உன்னை வாசித்ததும் இல்லை நேசித்ததும் இல்லை. இப்போதெல்லாம் எப்படி என்னை ஈர்த்தாய் என்றே தெரியாமல் சுழலுக்குள் சிக்கிய மீனாய் உனக்குள் சிக்கிக்கொண்டு தவிக்கிறேன். உன்னைத்தான் எனக்குப் பிடிக்காதே. பிறகும் எப்படி உன் புறமாய் என் மனம் அலைபாய்கிறது. உன் மீது மட்டுமில்லை என் மீதும் கோபம் கோபமாய் வருகிறது. சரி உன்னை ஏற்றுக்கொள்வோம் என்றால் நீ முரண்டு பிடிக்கிறாய் என்னருகே வரமாட்டேன் என்று. என்னதான் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறாய் என்னைப்பற்றி? வேலை வெட்டி இல்லாதவள் என்றா? அல்லது உன்னையே நினைத்துக் கலங்கி கொண்டிருப்பேன் என்றா? ஒரே முடிவாய் சொல்லிவிடு; என்னிடம் வருவாயா மாட்டாயா? வருவதாய் இருந்தால் உடனேயே வா இல்லையோ என் கண்காணாத தூரத்துக்கே தொலைந்துபோ! எதையோ நான் தேடிச் செல்லும் பொழுதுகளில் எல்லாம் நீயாக வந்து கண்களில் விழுகிறாய். ஆசையையும் ஏக்கத்தையும் ஒன்றாகவே தருகிறாய். என் … Continue reading கடைசியாய் ஒரு காதல் விடு தூது!

நல்லூர் கந்தன்!

எங்கள் நல்லூர் கந்தனை பாருங்கள். இதுவரையிலும் நானே போனதில்லை. பார்ப்போம், என்று கந்தன் என்னை அழைக்கிறான் என்று.             Continue reading நல்லூர் கந்தன்!

நிலவே.. நீ எந்தன் சொந்தமடி..!- முழுக்கதை

ஹாய் ஹாய்,   நிலவே… நீ என் சொந்தமடி முழுக்கதைக்குமான லிங்க் கீழ இருக்கு. படித்து மகிழ்வீர்களாக. மக்களே, 18வது எபி மிகவுமே பெரிதாக இருந்ததால் அதை இரண்டாக்கினேன். அதனால்தான் நேற்று 20 இல் இருந்து துவங்கியது. ஆகவே குழப்பம் வேண்டாம்.   Continue reading நிலவே.. நீ எந்தன் சொந்தமடி..!- முழுக்கதை