Uncategorized

காதல் செய்த மாயமோ! (காவ்யா)- உஷாந்தி கௌதமனின் பார்வையில்

காவ்யா ஓ காவ்யா!

ரோசி அக்கா..கொஞ்ச நாளாவே வாறன் வாறன் எண்டு சொல்லிக்கொண்டிருந்து கடைசியில் இன்றைக்கு தான் இந்தப்பக்கம் எட்டிப்பார்த்தேன். நல்லாயிருந்தது என்று சொல்லி கடந்து போக முடியாதுக்கா. அவ்ளோ நல்லாயிருந்தது. ஹி ஹி 😀

காவ்யாவின் பெயரைக்கேட்டாலே அவளின் இயல்பு மனதில் வந்துவிட்டது. அமைதியா…எங்களுக்கு மேலே படித்த நிறைய அக்காமாரை அப்படியே நினைவுபடுத்தினாள். அவளை பிடித்துப்போனது ஆச்சர்யமில்லை.

ஆனால் இவன் தான்.. வழக்கமா ரோசி அக்காவின் கதைகளில் வரும் நாயகர்களை அடித்து துவைத்து மனதில் நின்று விட்டான் இந்த கண்ணா. சந்தோஷை விடவும் இந்தப்பெயர் தான் அவனுக்கு ரொம்பவும் பொருத்தமாக இருப்பதாக நினைக்கிறேன். 😀

ரோசி அக்கா என்றாலே அந்த இயல்புத்தன்மை இந்தக்கதையிலும் அப்படியே பரவிக்கிடக்கிறது. பக்கத்து வீட்டில் வாழ்பவர்கள் கதை சொல்வது போன்ற மிகையில்லா கதைசொல்லல் தான் எங்களுக்கு உங்களை பிடித்துப்போக வைக்கிறதென்று நினைக்கிறேன்.

இந்த கதை முழுக்க வந்த ராக்கிங் என்னை வேறு உலகத்துக்கு அழைத்து சென்றது. எங்களுடைய ராக்கிங் கொஞ்சம் வேறு. தனிமனித தாக்குதல் நடந்துவிடக்கூடாது என்பதிலும் எந்தவொரு ஜூனியருக்கும் அதிகமாகவோ குறைவாகவோ கிடைக்காமல் ராக்கிங்கிலும் சமத்துவம் இருக்கவேணும் என்பதிலும் ரொம்பவும் கவனம் செலுத்துவோம். ஹா ஹா இதுக்கு மேலே கதைத்தால் உள்ளே போகக்கூடிய சாத்தியக்கூறுகள் பிரகாசமாக தென்படுகின்றன. ஹி ஹி :p

ஆரம்பத்தில் கண்ணாவின் நடவடிக்கைகள் சுத்தமாக பிடிக்கவில்லை ..இப்போதும் என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை தான். ஆனாலும் ஏதோ ஒரு விதத்தில் அவன் என்னை தன் சார்பாக vote போட வைத்து விட்டான்.

அவர்கள் சண்டை பிடித்த நேரமெல்லாம் இந்தப்பிள்ளைக்கு விசர்..இப்ப ஏன் அழுகுது..அவன் பாவம்..இந்த பிள்ளைக்கு ஒண்டுமே விளங்குதில்லை எண்டு மைன்ட் voice ஓடிக்கொண்டே இருந்தது. ஹி ஹி கடைசியில் அவனுடைய நிலையில்லா இயல்புக்கு உறுதியான காரணம் சொல்லி அப்படியே மொத்தமாக சமாதானம் செய்து விட்டீர்கள்!! 🙂

சாந்தா ஆண்ட்டி, காவ்யாவின் மாமா மாமி என்று எல்லோருமே நாங்கள் ஆங்காங்கே சந்திப்பவர்கள் தானே.. இங்கே காவ்யாவின் தோழி அபிக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் மென்ஷன்!!! என்னுடைய நிறைய நண்பிகளின் காதல் வாழ்க்கையில் ஒரு ஓட்டை வாய் அபியாக நானும் இருந்திருக்கிறேன் என்பதில் பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறேன். :p

தடால் தடால் என்று போகாமல் மெல்லிய அமைதியான அலை போன்ற உங்கள் எழுத்து வர வர மெருகேறிக்கொண்டே போகிறது ரோசி அக்கா.

இந்த கதையில் வழக்கமான மற்றைக்கதைகளை விடவும் தமிழ் நடையை ரொம்பவும் ரசித்தேன்.

அந்த தோப்பு. அவர்கள் சேர்ந்தும் சேராத நிலையில் இருவர் மனநிலையையும் வர்ணித்த விதம் எல்லாமே ரொம்பவே அழகாக இருந்தது.

நிறைய வாசிக்கும் போது சொல்ல நினைத்தேன்..ஆனால் வீட்டுக்கு போகும் முன் சொல்லிட்டு போகோணும் என்று இத்தோட முடிக்கிறேன்.

ஞாபகம் வரும் போதெல்லாம் உள்பெட்டிக்கு வந்து விடுகிறேன் 😀

மொத்தத்தில் ரொம்பவே அழகான கதையை எங்களுக்கு கொடுத்ததற்கு நன்றி நன்றி அக்கா..

தொடர்ந்து இன்னுமின்னும் எழுதிக்கொண்டே இருக்க வேணும்.

Categories: Uncategorized